کلمه‌ی اکسین در زبان یونانی به معنای «افزودن» است و در علم زیست‌شناسی به دسته‌ای از هورمون‌های گیاهی اطلاق می‌شود که باعث افزایش انعطاف‌پذیری دیواره‌های سلولی می شوند و این امر امکان طویل شدن سلول‌ها را هنگام رشد فراهم می‌کند. اکسین در سمت تاریک ساقه انباشته شده و در نتیجه سلول‌های سمت تاریک ساقه نسبت به سلول های سمت روشن آن طویل‌تر می شوند و نهایتا گیاه به سمت نور خم می‌شود.
 
? این تنظیم‌کننده‌ی رشد را زیست‌شناسی هلندی به نام فریتز ونت کشف و به اکسین نام‌گذاری کرد؛ او به این نتیجه رسید که ماده‌ای شیمیایی در راس ساقه‌ها تولید و منجر به خمیدگی ساقه به سمت نور (نورگرایی | فتوتروپیسم) می‌شود.  
 
☘️ اکسین همچنین باعث بازدارندگی رشد جوانه‌های جانبی موجود روی ساقه می شود. این اثر بازدارندگی که در شرایط طبیعی از طرف جوانه‌ی رأسی بر جوانه های جانبی و از طریق اکسین اعمال می شود، «چیرگی رأسی» نامیده می شود. بریدن رأس ساقه باعث حذف منبع تولید اکسین و در نتیجه باعث رشد جوانه های جانبی می شود؛ بدین ترتیب می توان به چگونگی تأثیر هرس کردن و بریدن سر شاخه های گیاهان در پُر شاخه و برگ شدن آنها پی برد.
 
نکته‌: در کشاورزی از اکسین برای ریشه‌دارکردن قلمه ها استفاده می شود؛ نسبت بالای اکسین به سیتوکینین در کشت بافت، ریشه زایی را تحریک می‌کند.